Waarom zijn jullie hiermee aan de slag gegaan?
De eerste stappen werden al zo’n drie jaar geleden gezet. De directe aanleiding was een ontmoeting met twee medewerkers die zelf reservist waren geworden. ‘Toen dacht ik bij mezelf: “goh, dat heeft mij eigenlijk wel gepakt.” En de maatschappelijke urgentie werd versterkt door recente gebeurtenissen. ‘Ik denk even aan Valkenburg dat onder water komt te staan. Stel, dat er niemand meer is die dat zou kunnen oplossen. Dan zou onze reservistenploeg in Nederland daar ondersteuning kunnen bieden.’
Ook de oorlog in Oekraïne speelde een rol. ‘De Oekraïne is natuurlijk wel iets wat het heeft aangezwengeld. We hebben er in Nederland gewoon te weinig. Volgens mij zo’n 7000 uit mijn hoofd. En dat moeten er 20.000 worden.”
Om het onderwerp goed te begrijpen en te verankeren, is Hesse samen met collega’s op bezoek geweest bij de kazerne in Apeldoorn. ‘We zijn in april op de kazerne in Apeldoorn geweest, om dat nog eens een keer zelf te ervaren hoe dat dan is. En daardoor heb je ook gesprekken met die majoor en die kolonel van de reservisten.’
Om hoeveel werknemers gaat het?
Op dit moment is er nog geen vaste groep medewerkers actief als reservist binnen het bedrijf. ‘We zijn nog niet zo ver. Het heeft ermee te maken dat het bedrijfsmatig moet landen. Dus het managementteam moet ermee akkoord zijn. Nou, dat zit wel goed.’
De volgende stap is bewustwording creëren onder collega’s. ‘De meeste mensen hebben van dat hele reservistenbestaan nog nooit gehoord’, stelt Hesse. ‘Dus je moet daar wat voor gaan organiseren. En dan moet je natuurlijk ook de voordelen uitleggen. Voor sommigen is het de discipline en veiligheid, voor anderen is het ook een financiële aanvulling.’
Welke afwegingen hebben jullie gemaakt? Wat waren de dilemma’s?
Een belangrijk obstakel is de organisatorische kant. ‘Je moet een trekker hebben in je bedrijf. Ik kan het aanzwengelen, maar ik kan niet de trekker zijn’, zegt Hesse. ‘Dat moet iemand van P&O zijn, want uiteindelijk heb je te maken met contracten, juridische afspraken, financiën. Stel nou dat iemand een been breekt tijdens een oefening; wie is dan verantwoordelijk?’
Daarnaast, speelt het ontbreken van algemene kennis een rol. ‘Er is een hele categorie tussen de dertig en vijfenveertig die helemaal geen idee heeft dat dat bestaat. Die zijn ook niet meer groot geworden met dienstplicht. Dus het is echt een beginnend terreintje waar je mee aan de gang bent.’
‘Het allerbelangrijkste is: we zijn vergeten dat vrede niet vanzelfsprekend is’
Volgens Hesse past het reservistenschap bij bredere maatschappelijke betrokkenheid. ‘Dan vind ik het eigenlijk wel fijn dat je mensen beschikbaar stelt.’
Vooral jongeren kunnen er veel aan hebben, denkt hij. ‘Ik merk dat met name jonge mensen behoefte hebben aan structuur, helderheid en duidelijkheid. Nou, dat krijg je in zo’n leger, want dan heb je gewoon opdrachten uit te voeren.’
Tot slot, ziet hij het als een manier om maatschappelijke bewustwording terug te brengen. ‘We hebben natuurlijk zo lang geen oorlog gehad. Door de eeuwen heen is oorlog heel gewoon. Het is niet vanzelfsprekend dat we in vrede leven. En ik denk dat dat een hele mooie gedachte is om bij stil te staan.’