Home / Voorkeursbeleid

Logo AWVN-werkgeverslijnDe wet- en regelgeving op het gebied van gelijke behandeling verbiedt zowel direct als indirect onderscheid. De meest algemene uitzondering daarop bestaat uit het voeren van voorkeursbeleid. 

Direct onderscheid is in alle gevallen verboden als dit geschiedt op grond van geslacht, ras, nationaliteit, godsdienst, levensovertuiging, seksuele gerichtheid, politieke overtuiging of burgerlijke staat. Er bestaat geen uitzondering op deze norm, behoudens de in de wet genoemde uitzonderingen. Deze uitzonderingen kunnen per grond verschillen.

De meest algemene uitzondering bestaat uit het voeren van voorkeursbeleid. Dat is echter alleen toegestaan als kan worden aangetoond dat sprake is van een concrete achterstandssituatie van een bepaalde groep. Daarbij mag het beleid niet verder gaan dan dat bepaalde groepen in het bijzonder uit worden genodigd om te solliciteren of de voorkeur krijgen bij gelijke geschiktheid.
Indirect onderscheid kan objectief worden gerechtvaardigd, evenals direct onderscheid op grond van leeftijd, arbeidsduur, en bepaalde/onbepaalde tijd. Voor een objectieve rechtvaardiging moet de werkgever die (indirect) onderscheid maakt wel aantonen dat dit onderscheid legitiem, doelmatig en proportioneel is. Het is dus niet voldoende dat het onderscheid een objectief gerechtvaardigd doel dient. Ook de manier waarop naar dat doel wordt gestreefd, weegt mee in de eventuele beoordeling.