Home / Cao-info 2018, nummer 1 – 18 januari

Cao-info 2018, nummer 1 – 18 januari

Vijf vingers, één vuist?

Afgelopen week keurde het ledenparlement van de FNV ternauwernood de nieuwe strategie voor de komende jaren goed. Het plan kwam niet volledig ongeschonden door de stemming. Zo moeten de strategieplannen elk jaar opnieuw worden vastgesteld en ging het actiebudget naar beneden. Op die manier probeert het parlement meer controle over het bestuur uit te oefenen en vergroot het haar zeggingskracht wat betreft de uitvoering van de strategie.
Op het eerste gezicht zou je dit kunnen zien als een teken van conservatisme – een parlement dat wederom alleen maar kan tegenwerken. Maar wie beter kijkt ziet ook een tegenovergestelde beweging ontstaan.

In deze editie

cao-seizoen actuele ontwikkelingen
Overzicht relevante sociaaleconomische en cao-ontwikkelingen afgelopen periode
achtergrond arbeidsvoorwaardennota 2018
De grote uitdaging voor werkgevers in 2018 wordt om de juiste balans te vinden tussen moderniseren, maatwerk op het gebied van langer doorwerken, en passende loonafspraken.
achtergrond loondefinities
Er zijn verschillende antwoorden mogelijk op de vraag: ‘Wat is de contractloonstijging?’ Kiezen we de collectieve loonstijging zoals door het CPB berekend of door het CBS? Of doen we het op twaalfmaandsbasis, zoals AWVN? De verschillende methodes nader toegelicht.
cao-seizoen hoofdpunten nieuwe akkoorden
BioMCNSlagersVGZ

Van oudsher is mobilisatie hét product van de bond. Een vakbeweging die niet kan mobiliseren, weet geen macht te organiseren en heeft daarom geen positie aan de onderhandelingstafel. In die mobilisatie hangen de begrippen collectiviteit, anonimiteit en solidariteit sterk met elkaar samen: eendracht maakt macht. Enerzijds omdat het getal niet te negeren valt en anderzijds omdat het individu minder kwetsbaar is ten midden van het geheel.

Tegelijkertijd is er al jaren een beweging gaande die deze aanpak bemoeilijkt. De arbeidsmarktsituatie in verschillende sectoren is uiteen aan het lopen. De zorg, bouw en chemie hebben steeds meer te maken met hun eigen uitdagingen en vraagstukken. Precies om die reden roepen de sectoren al tijden om meer autonomie en vrijheid om op sectoraal niveau passend beleid te kunnen maken.
Maar hier ontstaat een vraagstuk: zou het dan mogelijk zijn dat verschillende sectoren tegengestelde eisen hebben op bepaalde terreinen? Dat gaat rechtstreeks in tegen het eerder gestelde machtsprincipe.

Dat is waar wanneer je redeneert vanuit een top-downbenadering. Maar sectoraal beleid dat beter aansluit bij de werkenden in een bepaalde beroepsgroep, zou juist tot grotere herkenbaarheid en lokale mobilisatiekracht kunnen leiden. In dat geval versterkt het juist de vakbeweging bottom-up.

Met de laatste stemming in het ledenparlement hebben de sectoren hun tanden laten zien. Ze eisen meer zeggenschap en verzetten zich daarmee tegen een ongecontroleerde centrale en nationale campagne.
Volgens mij zien we hier de contouren van de nieuwe FNV.
Progressiever dan ooit tevoren.
Nog steeds een vuist, maar met respect voor de verschillende vingers.

Hendrik Noten (twitter: @HendrikNoten)

Afgeschermd; alleen toegankelijk voor geregistreerde gebruikers

Heeft u al een account? Log in via inloggen rechtsboven op deze pagina.
Heeft u geen account? U kunt hieronder een account aanvragen; u krijgt dan voorlopig toegang tot deze site.
Alle velden met een * zijn verplicht.